E-czytelnia

E-czytelnia - internetowe archiwum wydawnictw komunalnych



Recykling materiałowy krótkich włókien poliamidowych

Problem recyklingu tworzyw sztucznych to nie tylko problem dużych zakładów wytwarzających folie, opakowania, włókna czy wyroby codziennego użytku. To nie tylko problem składowisk komunalnych, ale też problem małych zakładów, które produkują poszukiwane wyroby i mają też odpady przyprodukcyjne z tworzyw sztucznych i to często w małych ilościach. One też, nawet przy ilościach kilkuset kilogramów w skali roku, są zobowiązane do zagospodarowania odpadów, aby nie obciążać nimi środowiska naturalnego. Przykładem może być zakład zajmujący się produkcją różnorakich szczotek i szczoteczek. Stosowane są tam różnego koloru i różnej średnicy włókna, wykonane najczęściej z polipropylenu lub poliamidu. W czasie mechanicznego wykańczania: przycinanie, szlifowanie, kształtowanie powierzchni czynnej wyrobu, powstają odpady w kształcie igiełek o długości ok. 2 – 6 mm. Stanowią one sypki proszek, nie zbrylający się, wielobarwny. Tego rodzaju odpady polimerowe są specyficzne – nie zdefiniowana jest ich średnica ani długość, ani kolor włókien, więc firmy zajmujące się wielkotonażowym przetwarzaniem wysegregowanych odpadów, głównie w kierunku produkcji regranulatu, nie są nim zainteresowane, w dodatku w tak małych ilościach. W wyniku przeprowadzonych doświadczeń stwierdzono, że odpowiednio spreparowane włókno poliamidowe, zastosowane jako dodatek do sztywnej pianki poliuretanowej w ilościach 15-25% wagowych nie pogarsza charakteryzujących ją wartości parametrów fizyko-mechanicznych a pozwala na zagospodarowanie bez nakładów finansowych uciążliwych dla zakładu odpadów. Otrzymany z surowców takich jak: cięte krótkie włókno poliamidowe-recyklat, poliol i diizocyjanian, kompozytowy materiał spieniony, charakteryzuje się między innymi ciekawym wyglądem i właściwościami powierzchni po jego przekrojeniu. Różnokolorowe igiełki nadają żółtej piance interesujący kolorystycznie wygląd. Z powierzchni pianki, po jej przecięciu nożem lub piłką, sterczą igiełki przypominające w dotyku powierzchnie „rzadkiej” szczoteczki. Właściwości tego materiału zasugerowały celowość zastosowania do wytwarzania kompozytu surowców służących powszechnie do produkcji poliuretanowego, syntetycznego pumeksu. I tak otrzymano pumeks dodatkowo posiadający właściwości szczoteczki do mycia rąk, zwiększającej aktywność i żywotność jego działania w trakcie użytkowania. Przysłowiowe „dwa w jednym”. Proces technologicznie jest bardzo prosty. Różnobarwne włókno poliamidowe o długości 2-6 mm moczy się w odpowiednich kąpielach chemicznych, a następnie suszy. Kąpiele mają adanie przygotowania powierzchni poliamidu do wysokiej adhezji do niej poliuretanu. Umożliwia to wysoką przyczepność włókien „nowej” szczoteczki do matrycy poliuretanowej – pumeksu. W następnym etapie odpowiednią ilość suchego włókna homogenizuje się z poliolem, a po dodaniu składnika izocyjanianowego ręcznie wlewa się tak powstałą kompozycję do formy.(...)


comments powered by Disqus